Ας το ριξουμε και λιγο στην ποιηση.

Τὸ σῶμα σου ὡραῖο Τὸ σῶμα σου ἀπέραντο. Χάθηκα στὸ ἀπέραντο.
...
Ὅσο ἀπομακρύνεσαι Σὲ πλησιάζω.
...
Οἱ νύχτες μὲ στενεύουν στὴν ἀπουσία σου. Σὲ ἀναπνέω.
...
Ὅπου βρίσκεσαι ὑπάρχω.
...
Μέσα σε λίγες νύχτες πῶς πλάθεται καὶ καταρρέει ὅλος ὁ κόσμος;
...
Δυὸ μῆνες ποὺ δὲ σμίξαμε. Ἕνας αἰῶνας κι ἐννιὰ δευτερόλεπτα.
...
Τί νὰ τὰ κάνω τ᾿ ἄστρα ἀφοῦ λείπεις;
...


~ Γιαννης Ριτσος ~

Διαβασα καπου πως...

"Άμα το είναι σου δέσει δεσμό με το είναι του άλλου, μένει δικός σου ακόμα κι όταν σου δηλώνει φεύγω, ακόμα κι όταν φεύγει. Τον ξέρεις ακόμα και άμα κάνει τα πιο ακατανόητα..."

Προδωμενα ονειρα στην σειρα

Ποσο ευκολα μπορει να ξεχασει ο ανθρωπος τα ονειρα του; Ποσο γρηγορα μπορει να το καταφερει αυτο; Και γιατι να θελει να κανει κατι τετοιο; Εσυ; Για απαντησε μου σε ολα αυτα. Ναι εσυ! Που δεν μπορεσες ποτε τα λογια σου να κανεις πραξεις. Εσυ που εισαι ο,τι χειροτερο αλλα και συγχρονως ο,τι καλυτερο εχει συμβει στην ζωη μου. Εσυ! Γιατι με πουλησες για την πρωτη καριολα; Σ'ειχα για εξυπνο αλλα ποσο χαμηλα εχεις πεσει τελικα; Και αφου εγω βλεπω πως εχεις αλλαξει γιατι δεν φευγω μακρια οπως εκανες κ εσυ; Να παψω να νοιαζομαι και να κατορθωσω κατι στην ζωη μου; Να την κανω καλυτερη και να ειμαι περηφανη γι'αυτο. Εσυ ποσα πραγματα εχεις αλλαξει στην ζωη σου; Mαθηματα καρατε προπονησεις τριαθλου και χιλια ακομη πραγματα. Eγω φοβαμαι να ξεκινησω κατι, φοβαμαι που δεν μπορω να σου μιλησω και να σου πω τις ανησυχιες μου, να μου δωσεις κουραγιο και να ξεκινησω με θαρρος. Πριν εναν χρονο αγαπιομασταν, ειμασταν μαζι. Ποσα πραγματα αλλαζουν μεσα σ'ενα γ*μημ*νο χρονο; Ειχα πει πως φετος θα ειναι η χρονια μου αλλα πως... Δεν ηθελα να βγεις απ'την ζωη μου αλλα μαλλον ειναι καλυτερα ετσι. Τα εχω κανει λιγο μανταρα στην ζωη μου. Δειχνω να ειμαι εκεινη που εχει προχωρησει αλλα δεν το'χω στα αληθεια καταφερει. Κι εσυ που δεν μπορει να καταλαβει κανενας τι συμβαινει μεσα σου μαλλον εισαι αυτος που καταφερε τα παντα! Κι εχω γινει τοσο εγωιστρια, δεν ηθελα το κακο σου κ τωρα πλεον ξερεις τι θελω;

Θελω να εισαι καλα, αλλα μονος σου...
Θελω να πονεσεις αλλα για εμενα για καμια αλλη...
Θελω να προχωρησεις με εμενα στο μυαλο και στην καρδια σου...
Να απολαμβανεις την μερα σου αλλα να με σκεφτεσαι καθε βραδυ.
Στα προσωπα των αλλων να βλεπεις το προσωπο μου.
Η σκεψη μου να μην βγαινει απ'το μυαλο σου, και να κλαις, να κλαις γιατι μετανιωσες...

Θελω ομως και την ησυχια μου εχω αντεξει τοσα ενα ακομη χτυπημα και θα λυγισω...

...Σ'αγαπησα...

...Μ'αγαπησες...

...Με πουλησες...

...Σ'αγαπαω...

...Δεν συγχωρω...

...ΤΕΛΟΣ...



Δεν ειναι ευκολο να βαζεις τελος σε κατι που εχεις παλεψει οσο τιποτα αλλο για να συμβει.Οχι δεν ειναι. Αλλα ειμαι σιγουρη πως αν μπει το τελος τα καλυτερα θα ερθουν συντομα...

ΜΗΠΩΣ ΣΟΥ ΖΗΤΗΣΑ ΠΟΛΛΑ - ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ

Σου ζήτησα λίγα λεπτά, μια τελευταία αγκαλιά και δύο λόγια τρυφερά... πριν φύγεις!

Σου ζήτησα μες στη σιωπή, ένα μονάχα σου φιλί για μια στιγμή ζεστό κορμί, πριν φύγεις...πριν φύγεις!

Μήπως σου ζήτησα...πολλά; 

Και συνεχίζω να σ' αγαπώ - Στέλιος Ρόκκος

Κοίτα, τον ουρανό μου πως ζητά ένα σου βλέμμα

Κοίτα, πως μοιάζει η αλήθεια μου μισή

αν δεν την μοιραστείς εσύ, μ' ένα σου ψέμα...

...

Και συνεχίζω να σ' αγαπώ...

...

Κοίτα, το φως που έρχεται δειλά, να σε φωνάξει...

Κοίτα, στου έρωτά σου την αυλή πως περιμένω ένα φιλί
Να με κεράσεις, μη με ξεχάσεις...

...

Και συνεχίζω να σ' αγαπώ...

______________________________________________________________________________

Και συνεχιζω να σ'αγαπαω η τρελη και στο λεω συνεχεια με καθε ευκαιρια οπως και το οτι σ'εχω αναγκη στην ζωη μου κι εσυ εχεις εξαφανιστει τελειως απο αυτην. "Εχεις προχωρησει στην ζωη σου δεν ειναι σωστο να σε ενοχλω ακομα, δεν ειναι σωστο να συμπεριφερομαι οπως πριν" , "Νοιαζομαι ακομα για εσενα κι ας μην το βλεπεις", "Δεν ειναι ετσι τα πραγματα" αυτα μου ειπες και εχεις δικιο αλλα αν εχω προχωρησει στην ζωη μου γιατι καθε βραδυ κοιμαμαι με το μαξιλαρι αγκαλια για να μου θυμιζει εσενα; Γιατι οποτε μυριζω το αρωμα σου δεν μπορω να ησυχασω; Γιατι κοιταω ακομα φωτογραφιες σου και βουρκωνω; Γιατι κραταω τις φωτογραφιες σου στο κινητο μου; Γιατι σε σκεφτομαι ακομα; Γιατι ρωταω για εσενα ακομα; Γιατι θελω να εισαι καλα; Γιατι σε θελω πισω; Γιατι; Πες μου γιατι; Οποτε παω να προχωρησω εσυ εκει μπροστα μου στην πρωτη θεση θεατης ερχεσαι ξανα στο μυαλο μου και τα διαλυεις ΟΛΑ! Σε προσπερασα αλλα δεν σ'εχω ξεπερασει...

Βρισκεσαι παντου...απλα απεχεις απ'ολα!

Ας μην ξημερωνε ποτε...εκεινο το βραδυ.

Ας μη ξημέρωνε ποτέ ας μη φύγει αυτό το βράδυ πού 'μαστε μαζί, γιατί μέσα στο σκοτάδι η αγαπη ζει...
Πόσα δεν έχω να σου πω να σε κάνω να με νιώσεις μεσ΄τη σιγαλιά να σου δώσω να μου δώσεις χάδια και φιλια...
Ας μη ξημέρωνε ποτέ και οι δυο θα πικραθούμε θα'ρθει το πρωί τέτοιο βράδυ δε θα βρούμε σ'ολη τη ζωη...
________________________________________________________________________________-
Ας μην ξημερωνε ποτε εκεινο το βραδυ που ειμασταν μαζι. Να σταματουσαν τα ρολογια για λιγες ωρες! Να μην επρεπε να σε αφησω απ'τα χερια μου, να μην επρεπε να με αφησεις απ'την αγκαλια σου, την ζεστη σου την αγκαλια. Το μοναδικο βραδυ του καλοκαιριου που σ'ενιωσα κοντα μου,διπλα μου, που ειχα την ευκαιρια να σου πω ολα εκεινα που ηθελα. "Μου ελειψες!" σου ψιθυρισα κι εσυ χαμογελασες γλυκα κ εγυρες το κεφαλι σου διπλα μου. Μιλουσες αληθινα οπως παλια δεν μ'ενοιαζε τιποτα και κανενας χανομουν στον δικο μας κοσμο δεν υπηρχε κανεις τριγυρω μονο εμεις, ετσι αισθανομουν. "Οπως παλια, καλυτερα ετσι..." αυτο ειπες και μετα χαθηκαμε αναμεσα στα χαδια και τα φιλια για οση περισσοτερη ωρα μπορουσαμε. Αχ να μην εφευγε εκεινο το βραδυ τοσο γρηγορα. Ξυπνησα και ησουν διπλα μου. Τι πιο ωραιο; Με χαζευες, σε εβλεπα κρυφα πως με χαζευες... Ζωντοβολακι ...

Χάρις Αλεξίου - Πες μου πώς γίνεται

Πες μου πώς γίνεται αφού έχεις φύγει αφού έχεις φύγει τόσον καιρό πάντα να βρίσκεσαι στο άδειο σπίτι να μ' αγκαλιάζεις και να σε φιλώ. Πες μου πώς γίνεται.
Πες μου πώς γίνεται αφού έχεις φύγει να λες ακόμα πως μ' αγαπάς...
Τρελή κι αλλοπαρμένη με σένα μαγεμένη δακρύζω και πονώ φωνάζω και γελώ και κλαίω και παραμιλώ.

Παλι απ'την αρχη

Και τα θυμαμαι ολα με καθε λεπτομερεια. Μου μιλουσες για το μελλον λες και ηταν δικο μας λες και μας ανηκει. Ελεγες για τα επομενα χρονια που θα τα περνουσαμε μαζι και πιστεψα ξανα στα λογια σου και σε'σενα και ξεχασα ο,τι ειχε γινει αλλα αγαπη μου γλυκια κοιτα που δεν μας βγηκε τελικα...

Europa - Solmeister - Mistakes EP

Πες μου ποιο λαθος διορθωνουμε πρωτο, δωσε μου κατι αληθινο μεσα στον κοσμο τον νοθο...

Μ'αφησες μονο και δεν θα το συγχωρησω ποτε κι ας σ'αγαπαω πιο πολυ απ'οτιδηποτε γιατι κι ας δινω την καρδια μου σ'ακαρπες προσπαθειες οταν πνιγομουν ενα βραδυ στ'ανοιχτα εσυ δεν μ'ακουγες...

Μονος μου στα συνορα του αργα με το νωρις να περιμενω καθε βραδυ να γυρισεις να με βρεις για να μου πεις τις δυο εκεινες λεξεις που φοβοσουν να σκεφτεις και το τι σημαιναν ουτε που φανταζοσουν...

Μα αν εχω μαθει κατι μαζι του ειναι να μην σταματω στα εμποδια να κυνηγαω αυτο που αγααω και να μην το βαζω στα ποδια...

Για'σενα ημουν παντα εδω οταν απ'τον κοσμο κρυβοσον και αν τα πραγματα γυρισανε αναποδα θυμαμαι το ποιος εισαι, οσα ηθελες να'μαστε, κι οσα φοβοσουν. Ειναι ακομα εδω κι ας μας τα κρυβει ο ηλιος τα θυμαμαι εγω κι οσο αγαπαω τα ζω. Οσο μπορω απ'αναμνησεις να αναπνεω και να μεθω...

Μην με αφησεις... Ψαχνω αιτια να σε φερω πισω κι ας ηρθε ωρα τοσες πορτες στη ζωη μου να ανοιξω. Πανω στη φλεβα μου καιει πισσα μαυρο μελανι ενα φιλι σου μοναχα να ξαναζησω μου φτανει...

__________________________________________________

http://www.youtube.com/watch?v=0L4iaRVO8xU

__________________________________________________

Για να ακουω Παντελιδη τα πραγματα δεν είναι καλα...
__________________________________________________

Απο που ν΄ αρχισω νιωθω πιο ευαλωτη απο ποτε 
δε θα σου δακρυσω κι ουτε ειμαι η ιδια όπως κάποτε...

Και ερωτας και εχθρος θυμαμαι ειπες πως δν εχεις νιωσει μ καμια οπως μαζι μου...

Παραμυθιαζομαι,ξερω πολυ καλα τι θα συμβει κ ουτε που νοιαζομαι θελω μαζι να μας βρει το πρωι...

Απο που να αρχισω μεθυσε το σωμα μου οσο ποτε δεν θα σου δακρυσω χανομαι στα χερια σου αντρα ΔΕΙΛΕ...

Εικονες

Να με θυμηθεις.

Σκεψεις... Απειρες σκεψεις... Που δεν μπορω να τις βαλω σε μια σειρα να βγαλω μια ακρη... Πως εγιναν παλι ετσι τα πραγματα; Πως τα καταφεραμε; Οριστε το γλωσσοφαγαμε το καλοκαιρακι μας και στο ειχα πει να μην πουμε μεγαλα λογια, οριστε τι καταλαβες; Και αναρωτιεμαι εσυ τι νιωθεις πλεον; Σε βλεπω μια χαρα αλλα τι κρυβεις παλι μεσα σου; Ειμαι σιγουρη πως κρυβεσαι αλλα απο τι αυτην την φορα; Πρεπει να μιλησεις, πρεπει για μια φορα στην ζωη σου να αναλαβεις τις ευθυνες των πραξεων σου και να μου αποδειξεις πως δεν με κοροιδεψες, πως νοιαστηκες, πως αγαπησες! Κουραστηκα! Κουραστηκα να γραφω παντου για εσενα, να μιλαω παντου, για εσενα, να σκεφτομαι συνεχεια εσενα, να νοιαζομαι για εσενα...μονο για εσενα!!!
Δεν θελω να προχωρησω αλλα πρεπει... 
Δεν θελω να σε ξεχασω αλλα πρεπει...
Το οτι τιποτα απο τα δυο δεν γινεται ειναι απλα ανουσιες λεπτομερειες...

Καποτε...

Καποτε μου ειχες πει "Ονειρο ειναι να μπορω να εχω εγω εσενα οχι εσυ εμενα..."
Τι εγινε καρδια μου τωρα; Γιατι επαψες να ονειρευεσαι;

Και τωρα...;

Τα διελυσες ολα... Ετσι σε μια στιγμη ολα στον αερα... Ειχα την υποψια αλλα δεν ηθελα να την επιβεβαιωσω...
Και τωρα; Τωρα τι; 
Ειναι στιγμες που φτανεις στο σημειο να αναρωτιεσαι τι ποναει περισσοτερο, να μεινεις ή να φυγεις; Ειμαι αδεια για την ακριβεια δεν ξερω καν πως νιωθω ολες αυτες τις μερες... Τιποτα μεσα μου... Κανεις να μην μπορει να με κανει καλυτερα... Και τοσο καιρο ενω εσυ προσπαθουσες για κατι καινουριο στην ζωη σου εγω προσπαθουσα να προστατεψω τις αναμνησεις μας ο,τι περασαμε μαζι ο,τι νιωσαμε μαζι ο,τι ονειρευτηκαμε μαζι, προσπαθησα σκληρα αλλα μονη μου... Εσυ πουθενα! Δεν με βοηθησες σε τιποτα δεν ησουν ποτε διπλα μου, οταν ολοι εκεινοι ελεγαν καθε μερα και κατι καινουριο για εσενα, για εμας, εσυ ησουν αφαντος. Εδινα μονη μου εξηγησεις εσυ απλα θεατης σ'ολα αυτα. Δεν σε αναγνωρισα οταν ηρθα. Δεν ερωτευτηκα εσενα. Οχι δεν ησουν εσυ αυτος που ερωτευτηκα καποτε... Σε ηθελα σε θελω και θα σε θελω πισω στην ζωη μου... Το ενιωθα τοτε οτι με εχανες οτι χανοντουσαν τα παντα αναμεσα μας και πονουσα, παλι πονουσα...

Ηταν πολυ περιεργο σαν να ειχαν καλυφθει ολες οι καλες μας οι στιγμες απο ολες εκεινες που δεν ενδιαφερθηκες που δεν εστειλες που δεν απαντησες... Μαυρο παντου! Εγω ενα αψυχο σωμα να τριγυρναει στην πλατεια προσπαθησα να το κρυψω αλλα οσοι με ηξεραν το καταλαβαιναν το θεατρο.

Πως αλλαζει ο ανθρωπος ξαφνικα σε μια στιγμη εεε? Εσυ να μου ορκιζεσαι πως μ'αγαπας μετα να με αφηνεις για καπου αλλου και τωρα να ξαναγυρνας να επιμενεις πως τιποτα δεν εχει αλλαξει μεσα σου κ δεν προσπαθησες με καμια αλλη... Το ξερω το δευτερο ειναι ψεμα μαλλον αλλα δεν θελω να ακουσω την λογικη δεν ξερω τι να κανω... και σημερα διαβασα καπου:

"οι πληγες ειναι αυτες που μενουν και μας βαζουν σε διαφορες διαδικασιες θυμου και πικρας κι εκει πανω θα φανει κι αν η αγαπη ειναι αληθινη. ναι με πληγωσες ναι δεν με ενιωσες δεν μπορεσες να κανεις κατι με απογοητευσες μα εγω σου ειχα πει οτι σε αγαπαω αληθινα κι οτι δεν εχω λογια κι ακομα και τωρα ξερεις ποσο σε αγαπω. δεν ειδες ποτε ιχνος κακιας, θυμου στα ματια μου που ειχα απειρους λογους κι ουτε θα δεις. δεν θα δεις τιποτα παρα μονο αγαπη. Γιατι εγω ετσι εμαθα να σε αγαπαω χωρις πρεπει χωρις φραγμους ισως διελυσες ο,τι ειχαμε αλλα την αγαπη που σου εχω δεν την διελυσες οτι κι αν εγινε γιατι ηταν αληθινη"

Σ'αγαπαω ακομα η ηλιθια και θα προσπαθησω οπως σου ειχα υποσχεθει τοτε να κρατηθει αυτη η αγαπη ζωντανη...Θα προσπαθω οσο μπορω...
Να προσεχεις...

Ξανά!

Mια φορα θυμαμαι ειχα κλαψει τοσο πολυ για ενα ατομο που τα δακρυα ειχαν στερεψει για οποια αναποδια κι αν μου ηρθε στην συνεχεια. Ομως να που τις τελευταιες μερες κλαιω ξανα οπως τοτε...για το ιδιο ατομο, για τα ιδια λαθη...

Δυο μηνες μετα λοιπον ακομα εδω...


Εδω να αναπολω το παρελθον κατα την διαρκεια των τελευταιων μαθηματων της σχολικης χρονιας, μιας χρονιας που περασε τοσο γρηγορα μα και τοσο ομορφα! Αλλοι κανουν τον απολογισμο της χρονιας που περασε λιγο πριν μπει ο καινουριος χρονος, εγω...ας πουμε απλα πως ειμαι λιγο διαφορετικη...η δικη μου χρονια αρχιζει καθε καλοκαιρι αρα πλεον ηρθε και ο καιρος του προσωπικου μου απολογισμου.

• Αυτη την χρονια λοιπον δεθηκα αρκετα με ορισμενα ατομα και ειμαι σιγουρη πως η φιλια μας θα κρατησει για πολλα, πολλα, πολλα χρονια ακομα... ;)
• Αποχωριστηκα ατομα που απ'οτι φαινεται δεν ηταν αξια να μεινουν στην ζωη μου. Εκλαψα θυμωσα αλλα στο τελος το ξεπερασα-αυτο δεν γινεται παντα αλλοστε;-
• Επισης εφυγαν απ'την ζωη μου ατομα χωρις την θεληση τους, ουτε καν την δικη μου! Μαλλον καποιος εκει πανω φιλε μου σε ειχε περισσοτερη αναγκη απο εμας κι σε πηρε μακρια μας, να μας προσεχεις! 
• Πως θα μπορουσα να παραλειψω εσενα μικρε πριγκιπα στον απολογισμο μου; Μπορει να εισαι πολυ μικρος ακομα αλλα καποια θα καταλαβεις γιατι εισαι το καλυτερο "δωρο γενεθλιων" της ζωης μου...
• Θα καταντησει κοινοτυπο αν γραψω παλι για εσενα;;; Σ'αγαπαω πολυ!
• Και βεβαιως βεβαιως θα κλεισω με την εκπληκτικοτερη, ομορφοτερη, τελειοτερη, φανταστικοτερη, καταπληκτικοτερη, τσαχπνινοτερη κολλητη! Την δικη μου, που με αντεχει τοσα χρονια και δεν θα καταφερει κανεις να μας χωρισει οσο κι αν το προσπαθουν...

Back

Δεν μου βγηκαν ολα τοσο τελεια οσο περιμενα αλλα προτιμω να μην το σκεφτομαι θα συγκεντρωθω στο συνολο των διακοπων και οχι σε στιγμες...οχι σε κακες στιγμες... Back to Athens λοιπον και η οψη της πολης φανταζει πιο τρομαχτικη απο καθε αλλη φορα... Δεν θελω να βγω εξω αλλα πρεπει, μονο ετσι θα ξεχαστω! Δεν εχω κουραγιο για τιποτα...δεν θελω να σηκωθω δεν εχω δυναμεις για την ακριβεια... Στο μυαλο μου μονο εσυ! Καθομαι και νοσταλγω! Μα ειναι τοσο κουραστικη η νοσταλγια. Σε κανει ακομα χειροτερα! Θυμαμαι καθε λεπτο που περασαμε μαζι, καθε ματια, καθε αγγιγμα, καθε φιλι. Νιωθω την αγκαλια σου, τα χερια σου να με τυλιγουν απο πισω...Προσπαθω να βρω στοιχεια της μυρωδιας σου στον αερα αλλα τιποτα... Δεν θα ξεκινησω ακομα την αντιστροφη μετρηση, οσες περισσοτερες μερες αργησω να το κανω τοσο το καλυτερο...

Ακουσα κατα τυχη σημερα ενα τραγουδι που ξεκινουσε καπως ετσι "Αναμεσα μας η αποσταση μεγαλωσε κι ομως στα χερια μου σε κραταγα πριν λιγο, πανω στα χειλη το χαμογελο μου παγωσε..."

Ανατριχιασα μου θυμησε τα τελευταια μας λεπτα μαζι...

...

...ΠΟΝΑΕΙ ΠΟΛΥ ΑΠΟΨΕ Η ΜΟΝΑΞΙΑ...








... 4 μέρες ...






__________________________________________________

Άδικος Κόσμος

Ειναι αδικο και το εχω ξαναπει αυτο. Ειναι αδικο, ολος ο κοσμος ειναι αδικος! Εχω βρει αυτο που ο καθενας αναζητει -αληθινη φιλια,ερωτα- κι ομως ο Θεος μου τα παιρνει μακρια σ'αλλη πολη. Μου στερει την παρουσια τους. Εχω αναγκη αυτη την αγκαλια αλλα εκεινη βρισκεται χιλιομετρα μακρια μου!!! Γιατι;;; Τοσα χρονια αναζητω εναν λογικο λογο να καταλαβω γιατι συμβαινει κατι τετοιο. Βρειτε μου εναν και αληθεια δεν θα ξαναγκρινιαξω ποτε... Ειναι αδικο, δν ειναι;  Τις ωρες που ειμαι χαλια θελω απλα να ερθει διπλα μου εκεινος να με αγκαλιασει, να με χαιδεψει, να με φιλησει και να μου πει "Ελα βρε λεγκο μου χαμογελα ειμαι εγω εδω!" κι ομως πρεπει να περιμενω 7 μηνες και μετα αλλους 2 μηνες και παει λεγοντας... Τους θελω διπλα μου... Θελω να ειμαι εκει...

Καποιοι το λενε εμμονη...
Συγγνωμη που θελω να ειμαι μαζι με τα προσωπα που αγαπω. Συγγνωμη που εχω εμμονη ιδεα το καλο τους...
Ναι, εχετε δικιο, πρεπει να παψω να νοιαζομαι τοσο... Ισως σε καποια αλλη ζωη τα καταφερω...


...8 ΜΕΡΕΣ ΑΚΟΜΑ...

Άδειος χώρος

Θέλω να γράψω ο,τι νιώθω μα δεν ξέρω τι συμβαίνει και δεν μπορώ να εκφράσω τα συναισθήματα μου μέσα απ'το χαρτί! Τι γίνεται; Τι συμβαίνει; Τι ΜΟΥ συμβαίνει; Όλα άδεια, όλα κενά. Μήπως γι'αυτό είναι δύσκολο να εκφραστεί; Δεν ξέρω με τι να ξεκινήσω, με τι να τελειώσω... Η κολλητή μ κ εσύ! Μόνο εσείς οι δύο μου λείπετε σας το λέω συνέχεια και νομίζω πως έχει καταντήσει κουραστικό και εγώ η ίδια έχω κουραστεί... Έχω κουραστεί και να μετράω αντίστροφα! Κανείς δεν με καταλαβαίνει! Ίσως να έχουν δίκιο δεν είναι ζωή να περιμένεις τόσο καιρό γι'αυτήν την εβδομάδα, γι'αυτούς τους μήνες που θα τους δεις και να υπάρχεις μόνο γι'αυτό! Όμως τι άλλο θα μπορούσα να κάνω; Οι συνθήκες στην πόλη δεν με βοηθούν και πολύ στο να ξεχαστώ! Πουθενά ο ορίζοντας να τον κοιτάξω και να χαθώ... Πουθενά τα αστέρια να τα χαζέψω και να ονειρευτώ... Πολυκατοικίες, δρόμοι, μπετόν, αυτοκίνητα, καυσαέριο... Τι'ναι όλα αυτά; Σ'αυτά θέλετε να ελπίζω; Σ'αυτά θέλετε να ζω και να ονειρεύομαι την ζωή μου; Είναι ζωή αυτή; Πείτε μου! Είναι;;; ΟΧΙ!!!!! Μόνο στον θάνατό σου συμβάλουν όλα αυτά! Επειδή εσείς έχετε βολευτεί και συμβιβαστεί εδώ πέρα δεν σημαίνει πως πρέπει να ακολουθήσω τα βήματά σας και να κάνω τα ίδια! Όχι, ποτέ δεν πρόκειται να ζήσω εδώ και το ξέρετε!!!

Δεν μπορώ...
Δεν θέλω...
Δεν γίνεται...

...Κενό...

Όλοι οι φάκελοι μου γεμάτοι από τα πορτραίτα σου που σχεδιάζω νύχτα μέρα χωρίς σταματημό... Το να δημιουργώ την μορφή σου στο χαρτί με γεμίζει αισιοδοξία και χαρά νιώθω σαν να σ'έχω δίπλα μου κάθε στιγμή όποτε σε χρειαστώ. Μήπως σχεδιάζοντας προσπαθώ να καλύψω το κενό της απουσίας σου; Δεν ξέρω! Κι αν δεν ξέρω εγώ τότε ποιος ξέρει; Νιώθω κενή σήμερα...άρρωστη! Δεν έχω το κουράγιο να σηκωθώ απ'το κρεβάτι, έστω να σηκωθώ να ανοίξω το φως... Σκοτάδι παντού! Μόνο αυτό θέλω! Το σκοτάδι κρύβει τα πάντα και με κάνει να ηρεμήσω! Αυτό χρειάζομαι τώρα... ΗΡΕΜΙΑ!
Η ζωή μου είναι γεμάτη από γλυκά "Καλώς ορίσατε!" και πικρά "Καλό σας ταξίδι! Καλό χειμώνα!" Πόσο θα'θελα να ακούσω ένα "Καλώς ήρθατε!" πόσο θα'θελα να ήμουν εκεί... Αχ 50 μέρες ακόμα!

Σε θελω εδω...

Καποτε το αντεχα ολο αυτο το σκηνικο με μεγαλη ανεση...τωρα ολα διαφορετικα δεν ξερω τι συμβαινει ... Μου λειπεις υπερβολικα απ'οτι φαινεται και η καρδια ξεσπα σε λυγμους, θελω να το αποφυγω μα δεν γινεται. Εγω εδω κι εσυ εκει...300 χιλιομετρα αναμεσα μας , σ'αλλους η αποσταση αυτη φανταζει μικρη κ σ'αλλους μεγαλη. Για'μενα αφου μου στερει την παρουσια μου διπλα σου ειναι η μεγαλυτερη που θα μπορουσε να υπαρξει... Ειναι πολλοι εκεινοι που κατα καιρους μου λενε "Σιγα μωρε δεν ειναι και στην αλλη ακρη του κοσμου θα ξανασυναντηθειτε!" Ναι χαιρω πολυ...! το θεμα ειναι πως περνουν οι μερες μακρια του; Πως κυλουν; Ανουσια, στους ιδιους ρυθμους...χωρις κανενα ενδιαφερον, χωρις τιποτα που να με νοιαζει, που να με κανει να ξυπνησω και να δω μπροστα μου πως Ναι Οντως υπαρχει ζωη στην Αθηνα! ΤΙΠΟΤΑ! Το απολυτο κενο! Η μοιρα μου παιζει περιεργα, υπουλα παιχνιδια και μου αρπαζει ο,τι αγαπω πιο πολυ. Μου κλεβει αυτα τα δυο ατομα και τα κραταει μακρια μου! Προσπαθουμε να την πολεμησουμε και στο τελος να την κερδισουμε και θα τα καταφερουμε! Ξερετε γιατι;;; Γιατι την αγαπη -καθε ειδους ειτε φιλικη ειτε ερωτικη- δεν την νικανε ουτε τα χιλομετρα και η αποσταση ουτε τα ψεματα και οι δολοπλοκιες ολων... ουτε η ιδια η μοιρα ... η αγαπη ειναι πιο δυνατη απ'ολα! Και στο τελος μονο εκεινη μενει ορθια... Εκεινη Και Εμεις!!!


Καλο σας απογευμα... Καλη σας εβδομαδα! 


Και καλη υπομονη σε οσους με νιωθουν... ;) <3 

Εχω πεντε μηνες να σε δω...

http://www.youtube.com/watch?v=_TnZhmOdssY


Θέλω τόσο να σε δω
Όλο λέω πως δε θ' αντέξω
Αν τα μάτια σου ποτέ δε ξαναδώ

Έχω πέντε μήνες να σε δω, κοίτα με
Ακόμα εδώ σε περιμένω
Για λάθη που έχω κάνει με μισώ, πάρε με
Χωρίς εσένα εδώ πεθαίνω, πάρε με
Για μια στιγμή να ερχόσουν μονάχα, άκουσε
Που μέσα μου όλα σε φωνάζουν
Να κάνεις την ανάσα μου φωτιά, σώσε με
Τώρα που όλα με τρομάζουν, πάρε με

Θέλω τόσο να σε δω
Όλο λέω πως δε θ' αντέξω
Αν τα μάτια σου ποτέ δε ξαναδώ

Έχω πέντε μήνες να σε δω, μα εγώ
Σ' ακούω μέσα στη φωνή μου
Σε νιώθω στης καρδιάς μου το ρυθμό
Γύρνα εδώ
Ν' αλλάξεις πάλι τη ζωή μου, πάρε με...

5 Φεβρουαρίου σημερα...περασαν 5 μηνες απ'οταν εφυγα...5 μηνες απ'οταν σε ειδα για τελευταια φορα...μου λειπεις στο εχω πει...θυμαμαι ακομα την μορφη σου, το βλεμμα σου οταν εμπαινα στο αμαξι και σας χαιρετουσα δεν θα το ξεχασω ποτε...Σ'αγαπαω! Μα τι λεω η χαζη αφου το ξερεις...κι εσυ μ'αγαπας μου το'χεις πει τοσες φορες... Μετραω αντιστροφα τις μερες μονο ετσι μπορω ν'απαλυνω τον πονο της αποστασης εστω και λιγο να καταφερω να ξεχαστω... περασαν ηδη 5 μηνες που θα παει θα περασουν κ οι αλλοι 2... Εχω υπομονη...

Νοτος...

"Ξεχασμένος στον Νότο γεννημένος αλλού..." όπως λέει κ το τραγούδι {Βασιλιάς της σκόνης,Ξύλινα Σπαθιά}... Έτσι νιώθω και εγώ! Δεν ανήκω εδώ στην πόλη και δεν το καταλαβαίνουν πολλοί... Ψέμα, υποκρισία, μιζέρια, ρουτίνα δεν είμαι εγώ γι'αυτά! Η ψυχή μου, η καρδιά μου κ η σκέψη μου κάθε μέρα είναι εκεί... Εκεί που είμαι ελεύθερη και έχω την δυνατότητα να κάνω ο,τι θέλω χωρίς να φοβάμαι πως ίσως κάποιοι με σχολιάσουν... Εκεί που τα χαμόγελα είναι αληθινά και κανείς δεν κρύβεται πίσω από μάσκες... Εκεί που όταν σε συναντούν στον δρόμο κάθε πρωί σου λένε "Καλημέρα!" και το εννοούν... Εκεί που είναι τα αγαπημένα μου πρόσωπα... Εκεί που έμαθα τι πάει να πει πραγματική φιλία... Εκεί που για πρώτη φορά έμαθα τι σημαίνει  " Έρωτας "... Εκεί ... Εκεί Στον Νότο...