Σε θελω εδω...

Καποτε το αντεχα ολο αυτο το σκηνικο με μεγαλη ανεση...τωρα ολα διαφορετικα δεν ξερω τι συμβαινει ... Μου λειπεις υπερβολικα απ'οτι φαινεται και η καρδια ξεσπα σε λυγμους, θελω να το αποφυγω μα δεν γινεται. Εγω εδω κι εσυ εκει...300 χιλιομετρα αναμεσα μας , σ'αλλους η αποσταση αυτη φανταζει μικρη κ σ'αλλους μεγαλη. Για'μενα αφου μου στερει την παρουσια μου διπλα σου ειναι η μεγαλυτερη που θα μπορουσε να υπαρξει... Ειναι πολλοι εκεινοι που κατα καιρους μου λενε "Σιγα μωρε δεν ειναι και στην αλλη ακρη του κοσμου θα ξανασυναντηθειτε!" Ναι χαιρω πολυ...! το θεμα ειναι πως περνουν οι μερες μακρια του; Πως κυλουν; Ανουσια, στους ιδιους ρυθμους...χωρις κανενα ενδιαφερον, χωρις τιποτα που να με νοιαζει, που να με κανει να ξυπνησω και να δω μπροστα μου πως Ναι Οντως υπαρχει ζωη στην Αθηνα! ΤΙΠΟΤΑ! Το απολυτο κενο! Η μοιρα μου παιζει περιεργα, υπουλα παιχνιδια και μου αρπαζει ο,τι αγαπω πιο πολυ. Μου κλεβει αυτα τα δυο ατομα και τα κραταει μακρια μου! Προσπαθουμε να την πολεμησουμε και στο τελος να την κερδισουμε και θα τα καταφερουμε! Ξερετε γιατι;;; Γιατι την αγαπη -καθε ειδους ειτε φιλικη ειτε ερωτικη- δεν την νικανε ουτε τα χιλομετρα και η αποσταση ουτε τα ψεματα και οι δολοπλοκιες ολων... ουτε η ιδια η μοιρα ... η αγαπη ειναι πιο δυνατη απ'ολα! Και στο τελος μονο εκεινη μενει ορθια... Εκεινη Και Εμεις!!!


Καλο σας απογευμα... Καλη σας εβδομαδα! 


Και καλη υπομονη σε οσους με νιωθουν... ;) <3