"Ξεχασμένος στον Νότο γεννημένος αλλού..." όπως λέει κ το τραγούδι {Βασιλιάς της σκόνης,Ξύλινα Σπαθιά}... Έτσι νιώθω και εγώ! Δεν ανήκω εδώ στην πόλη και δεν το καταλαβαίνουν πολλοί... Ψέμα, υποκρισία, μιζέρια, ρουτίνα δεν είμαι εγώ γι'αυτά! Η ψυχή μου, η καρδιά μου κ η σκέψη μου κάθε μέρα είναι εκεί... Εκεί που είμαι ελεύθερη και έχω την δυνατότητα να κάνω ο,τι θέλω χωρίς να φοβάμαι πως ίσως κάποιοι με σχολιάσουν... Εκεί που τα χαμόγελα είναι αληθινά και κανείς δεν κρύβεται πίσω από μάσκες... Εκεί που όταν σε συναντούν στον δρόμο κάθε πρωί σου λένε "Καλημέρα!" και το εννοούν... Εκεί που είναι τα αγαπημένα μου πρόσωπα... Εκεί που έμαθα τι πάει να πει πραγματική φιλία... Εκεί που για πρώτη φορά έμαθα τι σημαίνει " Έρωτας "... Εκεί ... Εκεί Στον Νότο...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου