Δεν μου βγηκαν ολα τοσο τελεια οσο περιμενα αλλα προτιμω να μην το σκεφτομαι θα συγκεντρωθω στο συνολο των διακοπων και οχι σε στιγμες...οχι σε κακες στιγμες... Back to Athens λοιπον και η οψη της πολης φανταζει πιο τρομαχτικη απο καθε αλλη φορα... Δεν θελω να βγω εξω αλλα πρεπει, μονο ετσι θα ξεχαστω! Δεν εχω κουραγιο για τιποτα...δεν θελω να σηκωθω δεν εχω δυναμεις για την ακριβεια... Στο μυαλο μου μονο εσυ! Καθομαι και νοσταλγω! Μα ειναι τοσο κουραστικη η νοσταλγια. Σε κανει ακομα χειροτερα! Θυμαμαι καθε λεπτο που περασαμε μαζι, καθε ματια, καθε αγγιγμα, καθε φιλι. Νιωθω την αγκαλια σου, τα χερια σου να με τυλιγουν απο πισω...Προσπαθω να βρω στοιχεια της μυρωδιας σου στον αερα αλλα τιποτα... Δεν θα ξεκινησω ακομα την αντιστροφη μετρηση, οσες περισσοτερες μερες αργησω να το κανω τοσο το καλυτερο...
Ακουσα κατα τυχη σημερα ενα τραγουδι που ξεκινουσε καπως ετσι "Αναμεσα μας η αποσταση μεγαλωσε κι ομως στα χερια μου σε κραταγα πριν λιγο, πανω στα χειλη το χαμογελο μου παγωσε..."
Ανατριχιασα μου θυμησε τα τελευταια μας λεπτα μαζι...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου