Πέμπτη 16 Φεβρουαρίου 2012

...Κενό...





Όλοι οι φάκελοι μου γεμάτοι από τα πορτραίτα σου που σχεδιάζω νύχτα μέρα χωρίς σταματημό... Το να δημιουργώ την μορφή σου στο χαρτί με γεμίζει αισιοδοξία και χαρά νιώθω σαν να σ'έχω δίπλα μου κάθε στιγμή όποτε σε χρειαστώ. Μήπως σχεδιάζοντας προσπαθώ να καλύψω το κενό της απουσίας σου; Δεν ξέρω! Κι αν δεν ξέρω εγώ τότε ποιος ξέρει; Νιώθω κενή σήμερα...άρρωστη! Δεν έχω το κουράγιο να σηκωθώ απ'το κρεβάτι, έστω να σηκωθώ να ανοίξω το φως... Σκοτάδι παντού! Μόνο αυτό θέλω! Το σκοτάδι κρύβει τα πάντα και με κάνει να ηρεμήσω! Αυτό χρειάζομαι τώρα... ΗΡΕΜΙΑ!
Η ζωή μου είναι γεμάτη από γλυκά "Καλώς ορίσατε!" και πικρά "Καλό σας ταξίδι! Καλό χειμώνα!" Πόσο θα'θελα να ακούσω ένα "Καλώς ήρθατε!" πόσο θα'θελα να ήμουν εκεί... Αχ 50 μέρες ακόμα!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου