Ας μην ξημερωνε ποτε...εκεινο το βραδυ.

Ας μη ξημέρωνε ποτέ ας μη φύγει αυτό το βράδυ πού 'μαστε μαζί, γιατί μέσα στο σκοτάδι η αγαπη ζει...
Πόσα δεν έχω να σου πω να σε κάνω να με νιώσεις μεσ΄τη σιγαλιά να σου δώσω να μου δώσεις χάδια και φιλια...
Ας μη ξημέρωνε ποτέ και οι δυο θα πικραθούμε θα'ρθει το πρωί τέτοιο βράδυ δε θα βρούμε σ'ολη τη ζωη...
________________________________________________________________________________-
Ας μην ξημερωνε ποτε εκεινο το βραδυ που ειμασταν μαζι. Να σταματουσαν τα ρολογια για λιγες ωρες! Να μην επρεπε να σε αφησω απ'τα χερια μου, να μην επρεπε να με αφησεις απ'την αγκαλια σου, την ζεστη σου την αγκαλια. Το μοναδικο βραδυ του καλοκαιριου που σ'ενιωσα κοντα μου,διπλα μου, που ειχα την ευκαιρια να σου πω ολα εκεινα που ηθελα. "Μου ελειψες!" σου ψιθυρισα κι εσυ χαμογελασες γλυκα κ εγυρες το κεφαλι σου διπλα μου. Μιλουσες αληθινα οπως παλια δεν μ'ενοιαζε τιποτα και κανενας χανομουν στον δικο μας κοσμο δεν υπηρχε κανεις τριγυρω μονο εμεις, ετσι αισθανομουν. "Οπως παλια, καλυτερα ετσι..." αυτο ειπες και μετα χαθηκαμε αναμεσα στα χαδια και τα φιλια για οση περισσοτερη ωρα μπορουσαμε. Αχ να μην εφευγε εκεινο το βραδυ τοσο γρηγορα. Ξυπνησα και ησουν διπλα μου. Τι πιο ωραιο; Με χαζευες, σε εβλεπα κρυφα πως με χαζευες... Ζωντοβολακι ...