Γιατί να μην μπορώ να ξεχάσω όλες αυτές τις στιγμές; Γιατί να βάζω τον εαυτό μου σε αυτή τη βασανιστική διαδικασία της νοσταλγίας; Γιατί έδειξα ότι σε συγχωρώ αφού μέσα μου ξέρω ότι κάτι τέτοιο δεν έγινε ποτέ; Γιατί με κάθε μήνυμα σου ή κλήση σου να συμπεριφέρομαι έτσι ενώ ξέρω πως σε λίγο θα εξαφανιστείς πάλι; Και πάλι και πάλι και πάλι... Γιατί να μην ακούω τους γύρω μου που φωνάζουν ότι δεν αξίζει; Γιατί να ενθουσιάζομαι τόσο εύκολα; Γιατί να αλλάζω όλο μου το παρόν για εσένα; Γιατί να έχω πάντα μια θέση του μέλλοντος μου για εσένα; Γιατί να σε θέλω στο μέλλον μου απ'την στιγμή που κατέστρεψες το παρελθόν μου; Γιατί να φοβάμαι μην σε χάσω ενώ εξ αρχής γνωρίζω ότι είσαι χαμένη υπόθεση; Γιατί να είσαι στο μυαλό μου; Γιατί να κρέμομαι από την οθόνη του κινητού μου όταν ξέρω πως θα αργήσει να ξανά εμφανιστεί το όνομα σου σε αυτή;
Όλοι προχωράνε, εγώ γιατί να είμαι ακόμα εδώ;
Κι αν μένω εδώ επειδή αξίζει τότε γιατί πληγώνομαι ακόμα;
Κι αν πληγώνομαι τότε γιατί δεν φεύγω;
Κι αν όλα είναι μία απόφαση τότε εγώ γιατί δεν την παίρνω την πουτ*να;;;
Γιατί;
